شبی با خیال تو سفر کردم
به دنیای سپیدی ها نظر کردم
به آهنگ محبت شعر را خواندم
تو را در لحظه ی احساس سر کردم
نه غم بود و نه دلتنگی
نه تاریکی نه پررنگی
محبت را به تنهایی ز عشق و شور و سرمستی
زبر کردم خطر کردم
ولی افسوس صبح آمد
تو را با آرزوهایم رها کردم
خدا را گوشه ای دیدم
نگاهی کردم و با غم صدا کردم
و استمرار خواهش های تبدار و پلیدی را
ز مهرت من جدا کردم
و خواندم آخرین سرمشق عشق و اولین تکرار تنهایی
و سر دادم به رفتن ها قبول این قضا کردم
نظرات ()
